|
DEVREK BASTONU
DEVREK BASTONU’NUN TARİHÇESİ
ÖZELLİKLERİ VE YAPILIŞ TEKNİKLERİ
TARİHÇE:
Devrek bastonu hakkında, en eski yazılı belge olarak 1833
Kastamonu Salnamesi bulunmuştur. Bu tarihi belgede Devrek’ten
Kastamonu’n bir kazası olarak bahsedilir. Devrek’in sosyal ve
siyasi yapısından sonra ekonomisini açıklarken, ormanlık olan
Devrek ve çevresinde elişi yapımı sigaralık,sandık ve benzeri
ürünlerin yanında kızılcık dalından yapılma ‘’baston’’dan övgü
ile bahsetmiş, ve uzun bir geçmişe sahip olduğunu belirmiştir.
Ahşap sanatında kendini geliştirmiş olan Devrek’li zanaatkar ve
ustalar sarayın marangozhanesinde görev almaktaydılar. Bunlardan
Ali Ziya Efendide Osmanlı İmparatorluğunun Mısır seferinde,
Mısır’ın İngilizler tarafından işgali ile esir düşenler
arasında idi. İngiliz asilzade ve subaylarının elindeki
bastonları gören ve onların bastonlarında ki sap işlemeciliğine
öykünen Ali Ziya Efendi esaret sonrasında Devrek’e gelerek
baston çalışmalarında yaşadığı tecrübeden faydalanmıştır.
Cumhuriyetin kurulmasından sonra ülkenin düştüğü ekonomik
darboğaz Devrek Bastonuna da yansımıştır. Ustalar geçimlerini
sağlamak amacıyla baston imalatının yanında ek bir uğraş edinmek
zorunda kalmışlardı. Zamanla bu ek uğraşlar daha öne çıkmış ve
bastonculuk unutulmaya başlamıştır. Öyle ki baston imalatı ek
iş veya ‘’hobi’’ olmaya başlamıştır. Bunun sonucu olarak ta
baston ustaları ‘’çırak’’yetiştirememeye başlamışlardır. Böylece
el sanatları için gerekli olan çırak kavramı ile ustaların
becerilerini gelecek nesillere aktarma geleneği bozulmuş oldu.
1970’li yıllarda asıl işleri erkek berberliği, marangozluk,
esnaf ve memur olup ta emekli olan kişiler baston imalatı
yapmak zorunda kalmışlardır. Zorunda kalmışlardır diyoruz,
çünkü, baston imalatı geçimlerini sağlayabilecek geliri elde
edememekteydiler. Ancak 1980 sonrasında Çelebi Usta Devrek
Bastonu imalatına başlaması ile Devrek Bastonu geçmişten beri
yapılan kısır motifleri aşmış,kendine yeni ufuklar
belirlemiştir.
Bunun yanında başlatılan Baston ve Güreş festivali ile önce
bölgesel basın daha sonra ulusal basının ilgisi ile dikkatler
Devrek Bastonuna çekilmiştir. Böylece Devrek Bastonu eski meşhur
günlerine tekrar ulaşmış oldu.
ÖZELLİKLERİ:
Bastonluk ağaç kızılcık ağacının dalıdır. Ancak Karabük ilinin
Yenice ilçesi ile Bolu ilinin Mengen ilçesi arasındaki 70 km.lik
bir orman sınırında yetişen kızılcık ağacı Devrek Bastonu
yapımına uygundur. Kasım şubat arası kesilen dallar en az bir
yıl bekletilir. Sırayla düzeltilir ve tornada çekilir.Bu dal da
en az üç ay bekletilir. Üç ayın sonunda sap ve (manda
boynuzundan yapılma) pabuc takılarak işlenmeye başlanır.
İşlemede kullanılan malzemeler törpü, eğe, sistire ve zımpara
ile hayal gücüdür.Renk vermede ise kezzap, zift ve toz boya
kullanılır.
İmalat, el işi olduğu için sınırlı sayıda ve her biri
diğerinden farklıdır. Üretilen ürün ne kadar uğraş verilse de
diğerinden mutlaka farklılık içerir. Bu gerekçe ile Devrek
bastonunun her biri tek ve ne kadar istense de ikinci bir
benzeri yapılamayacak ürünlerdir.
Devrek bastonunu dünyada ünlü eden bastonun üzerinde uygulanan
işçilikten kaynaklanır. Dünyanın ve ülkemizin başka bölgelerinde
yapılan diğer bastonlar da işçilik uygulaması ancak sapındadır.
Biz ise bastonun gövdesini ince bir işçilikle işleyip ona
kullanılabilme şansı veriliriz. Devrek bastonunun özelliği
gövdesinde işleme kullanılabilmesidir. Bu işleme kesinlikle el
işi olması ve dalımızın kızılcık ağacının dalı olmasıdır.
Kızılcık ağacı kullanıldığı takdirde zaten torna ile baston
yapma şansının olmaması, Devrek bastonunun temel yapı taşının
kızılcık dalından yapılmış olmasıdır.
Pabuç kısmında manda boynuzu kullanılmasının sebebi;Ağacın
aşınmasının ve kaymayı azaltmaktır. Ayrıca manda boynuzunun
steril ve hijyenik bir organ olması ve sokaktaki mikrobu eve
taşımaması da bu malzemeyi kullanmakta etkili olmuştur.
YAPILIŞI:
Sap ve pabucu takılan bastonluk dal yapılmak istenen motife göre
törpü ile şekillendirilir. Eğer klasik Devrek Bastonu olan
yılanlı baston yapılacaksa; balık sırtı törpü ile yılan yuvası
açılır. Akabinde düz törpü ile bastonun alt ve üst kısmında
bulunan düz törpü ile düz kesim törpülenir. Bu işlemle sap ve
pabucun bastona eşitliği sağlanır.
Törpüleme işleminden sonra eğe ile motifin ayrıntılarına
girilir.
Aynı zamanda törpünün diş izleri temizlenir. Üreticinin yaratmak
istediği modelin belirtmekte son adımıdır. Bundan sonraki
işlemler sistire ve zımpara ile bastonun temizlenmesidir.
Kullanılan zımpara 80 derece ile başlar ve ustasına ve motifine
bağlı olarak 600 veya 1000 derece zımparaya kadar ulaşır.
Zımparadan sonra renk verme işlemine geçilir. Klasik
yılanlı bastonda renk vermede boya kullanmayız. Renk verici
olarak “KEZZAP” kullanılır. Kezzap kullanmanın tek amacı renk
vermek değildir. İkinci bir amacıda bastonda ağaç kurdu
oluşmasını engellemektir. Kezzap ile işlenen baston 400 ve 600
derece zımpara ile zımparalanır ve boyahaneye verniklenmeye
geçirilir. Verniklenme aşamasında her vernik tabakasından sonra
600 dereceye karşılık gelen bulaşık bezi veya teli ile tellenir.
Ta ki son kat verniklemede mümkün olduğu kadar pürüzsüz bir
zemin elde edilinceye kadar.
İkinci ana model olan sıvama bastonlar ise düz törpü
ile törpülenir eğe sistire zımpara aşamasından sonra ziftin
eritilmesi ile elde edilen boya bir bez yardımı ile bastona
sıvazlama yöntemi ile sürülür. Motifin ortaya çıkmasında
havanın sıcaklığından kişinin en ufak hareketine kadar her şey
etkilidir bu yüzden aynı desenden iki adet bulunması
olanaksızdır.
Üçüncü ana modelde ise toz boya kullanılmaktadır.Toz
boya ispirto ile eritilir ve bastona sürülür. Daha sonra diş
hekimlerinin kullandığı asma motorla resim veya motif yapılır.
Daha sonra vernik yapılmaya gönderilir.
Bütün bastonlar bu üç teknik ile yapılır. En önemli
özelliği ağacın özelliğinden dolayı ne kadar ince olursa olsun
kullanılmaya müsaittir.Özellikle de bastonlardan ince olanı
makbuldür. Bir diğer özellik ise tamamen el imalatı olduğundan
dolayı bütün bastonlar birbirinden farklıdır. Kısaca söylersek
Devrek bastonu sahibine özel yapılmış bir üründür denebilir.
Verniklenme aşamasından sonra baston kullanıma
hazırdır. Ancak burada insanın hangi boyda baston kullanacağı
sorunu ortaya çıkmaktadır. Bunun için belirlenen kıstas; baston
kullanıcının ayakları ile pareler durumda iken omuzun normal
halinde duruşuna göre dirseklerin 15/20 derece bükük olmasını
sağlayan uzunluk o kullanıcı için mükemmel boy oranıdır. |